Wat is onze aanpak in Stottercentrum Rotterdam in het geval van stotteren?

De logopedist-stottertherapeut zal, na een intakegesprek, een onderzoek doen naar het stotteren. Zijn er problemen op het gebied van de spraakmotoriek, zijn er bijkomende emotionele factoren, omgevingsfactoren of combinaties daarvan? Nagegaan wordt hoe het stotteren zich heeft ontwikkeld en in welke fase het stotteren is.

Bij het opstellen van het behandelprogramma zal rekening gehouden worden met de fase waarin het stotteren zich ontwikkeld heeft. Tevens worden communicatieve vaardigheden (zoals oogcontact, beurtgedrag en luistervaardigheden) in de behandeling meegenomen.

Jonge kinderen

Bij kinderen worden de ouders/verzorgers bij de behandeling betrokken. Soms bestaat de begeleiding uit indirecte therapie, waarbij de omgeving van het kind voorlichting en adviezen krijgt.
Het kind kan ook zelf direct behandeld worden, maar niet zonder medewerking van zijn directe omgeving.

Oudere kinderen, adolescenten en volwassenen

Bij oudere kinderen, adolescenten en volwassenen bij wie het stotteren zich al verder ontwikkeld heeft richt de behandeling zich op de factoren die van invloed zijn op het totale stotterprobleem: spraakcontrole, emoties, gedachten en omgeving.

Wanneer deze niet zoveel invloed hebben op het stotterprobleem, wordt het accent van de behandeling meer verschoven naar vloeiendheidstraining. Hierbij kan gedacht worden aan vertraging van het spreektempo, het aanleren van spraaktechnische vaardigheden waarbij gebruik gemaakt wordt van lichaamswerk.

Ook kan worden gewerkt aan het versterken van communicatieve vaardigheden. De individuele therapie wordt aangevuld met groepstherapie wanneer dit het individuele therapie-effect versterkt en er voldoende deelnemers beschikbaar zijn.